Śniadanie z wizytówką

Spotkanie, Integracja, Inspircja

Chciałyśmy stworzyć miejsce przyjazne dla kobiet, które chcą się lepiej poznać, zrobić coś dla siebie ale też dla innych.

Śniadanie z wizytówką to cykliczne nieformalne spotkania organizowane z myślą o kobietach, które w swoim życiu są nastawione na rozwój i samorealizację oraz są zaangażowane w postęp społeczny i gospodarczy naszego regionu.

Śniadanie z wizytówką to cykliczne nieformalne spotkania organizowane z myślą o kobietach, które w swoim życiu są nastawione na rozwój i samorealizację oraz są zaangażowane w postęp społeczny i gospodarczy naszego regionu. Przy tym często działają w sposób nowatorski, niestandardowy – nie boją się spełniać swoich marzeń. To przestrzeń stworzona dla nas kobiet, naszych koleżanek i przyjaciółek. Przy dobrej kawie, w miłej atmosferze Hotelu Traugutta 3 można nawiązać nowe kontakty, spotkać się z dawnymi znajomymi oraz inspirować nowymi inicjatywami. Jest to miejsce gdzie możemy się zastanowić nad tym co jest dla nas ważne, jakim hołdujemy wartościom, w którym kierunku chcemy podążać, nawet jeśli chwilowo jesteśmy na życiowym zakręcie. Wspieramy się i inspirujemy wzajemnie.

Tworzymy również okazję by w porannych godzinach, w przyjaznej atmosferze, której towarzyszy zapach świeżo mielonej kawy poznać mądrych, ciekawych ludzi, pozyskać cenne kontakty, potencjalnych nowych klientów lub partnerów biznesowych.

Inspirujące rozmowy, poznawanie różnych podejść do biznesu, uczenie się od siebie nawzajem dają możliwość wyjścia ze spotkania z nowymi pomysłami. Może osoba, którą właśnie poznamy pomoże nam, a może my pomożemy jej.

To idealna okazja by w krótkim czasie, w jednym miejscu pozyskać bardzo wiele wartościowych kontaktów, by rozmawiać o biznesie, wymieniać się doświadczeniami, a przede wszystkim rozwijać swój biznes poprzez kontakty.

Śniadania z wizytówką dają swobodną przestrzeń na rozmowy na temat kobiecości oraz rozwoju i realizacji kobiet w wielu dziedzinach. Spotkania jednoczą kobiety z wszystkich środowisk. Jest to przestrzeń dla kobiet zarówno na co dzień funkcjonujące w biznesie, organizacjach pozarządowych i sferze publicznej. Poprzez kontakty oraz wymianę wizytówek nawiązywane są nowe znajomości,   podejmowane ciekawe inicjatywy.

Pomysł zrodził się z potrzeby sieciowania – to modne obecnie słowo, kobiet z różnych środowisk i z różnym doświadczeniem w celu wspierania się i wzajemnego promowania. Chodziło nam o możliwość nawiązywania kontaktów i inicjowania ciekawych wspólnych projektów. Kobiety aktywne w wielu dziedzinach mogą się poznać i realizować wspólnie nowe, ciekawe i wartościowe inicjatywa. Większość z  nas nie widziała dla siebie takiej przestrzeni w naszym mieście i postanowiłyśmy wypełnić tę lukę. Każda z nas z racji ról zawodowych funkcjonuje w pewnym środowisku i często nie mamy okazji poznać nowych osób i wyjść z pewnych ram, w których tkwimy zawodowo. Kolejnym problemem dostrzeżonym przez nas była kwestia kobiet rozwiedzionych, kobiety po stracie pracy, kobiety w zmianie, które znalazły się na zakręcie życiowym, w konsekwencji którego poniosły straty między innymi w sferze towarzyskiej. Są to często kobiety z ogromnym potencjałem, które mają podcięte skrzydła. Nasze spotkania mogą dać im szansę na zdobycie nie tylko nowych znajomości, ale też pozyskanie wsparcia i odnalezienie nowych inspiracji, równowagi oraz drogi do nowej, lepszej siebie.

Pierwsze spotkanie było skierowane tylko do grona najbliższych znajomych, a na kolejne każda z osób obecnych mogła zaprosić swoją koleżankę, przyjaciółkę. Dzięki temu formuła spotkań jest bardzo luźna, w kobiecym tonie, bez zbędnego nadęcia, któremu towarzyszą spotkania formalne. Każda z nas jest na takich samych warunkach ponieważ przyjęłyśmy formułę, że każdy uczestniczy w siadaniu również finansowo pokrywając koszty śniadania. Miejsca naszych spotkań tez nie są przypadkowe, ze względu na fakt, że chcemy promować przestrzenie i biznesy prowadzono wzorowo przez wartościowe kobiety.  Przykładem jest tu Ania Narel i restauracja Lipcowy Ogród, która przygotowała nam śniadania w pięknej kobiecej oprawie.

Formuła jest otwarta i zależy nam żeby tak pozostało. Dostosowujemy się do naszych naturalnych potrzeb. Np. koleżanki chciały się spotkać przed świętami i spotkanie miało taki charakter bardziej świąteczny. Przy okazji weszłyśmy w działania charytatywne polegające na wsparciu akcji promowanej przez Federację Organizacji Pozarządowych Miasta Białystok – polegającej na zbiórce kapci i klapek dla osób bezdomnych. Chciałybyśmy żeby to również stało się pewną regułą naszych spotkań. Akcent prospołeczny tez jest dla nas istotny, ze względu na fakt, że są wśród nas osoby bardzo zaangażowane w działalność społeczną.

Nasze cele chcemy realizować na trzy sposoby, poprzez:

  1. Wymianę wizytówek – nawiązanie kontaktów
  2. Realizowanie celów społecznie użytecznych – akcje charytatywne
  3. Kobiety inspiracje – prezentacje Pań, które mogą być dla nas wzorem, osiągnęły sukces, zrealizowały swoje marzenia

Chcemy się spotykać raz na kwartał

Kontakt telefoniczny do nas z Ewą Wierzbicką – Nosal pod nr. tel. 518 295 670 lub Małgorzata Wenclik pod nr. tel. 793 643 733.

Śniadanie z Wizytówką w Muzeum Pamięci Sybiru 9.09.2021

Kobieta inspiracja – Janina Osewska

Pierwsze po wakacjach Śniadanie z Wizytówką 100-lecie Kobiet odbyło  się w nietypowym i wyjątkowym miejscu Muzeum Pamięci Sybiru. Poznałyśmy KOBIETĘ INSPIRACJĘ – Janinę Osewską. Poetka, podróżniczka, fotografka przyjedzie do nas specjalnie z Augustowa:)

Z Janiną Osewska rozmawiała Bożena Bednarek. Głównym motywem rozmowy była podróż. Każda wędrówka służący zyskaniu wiedzy o świecie, ale też o nas samych i  najbliższym otoczeniu. „Może się okazać, że szukamy miejsc daleko od domu, a nie znamy piękna i historii miejsc wokół nas. Byłam w wielu miejscach świecie, ale najbardziej kocham okolice Augustowa” – powiedziała poetka.

Poetka, animatorka życia literackiego, podróżniczka, fotograf urodziła się i mieszka w Augustowie. W tym roku (2021) otrzymała tytuł Ambasadora Miasta Augustowa. Jej wiersze były tłumaczone na język angielski, niemiecki, ukraiński, białoruski, litewski, czeski, mongolski, hiszpański, portugalski, kaszubski, górnołużycki. Publikowała w polskich pismach literackich oraz w Czechach, Australii, USA, Kanadzie, Argentynie, Indiach, Litwie, na Ukrainie, a także w antologiach i almanachach w Polsce i za granicą (Czechy, Litwa, Mongolia, Liban, Indie, Argentyna, USA). Była gościem międzynarodowych festiwali i kongresów poezji w Polsce, Irlandii, USA, Mongolii, Indiach oraz na Litwie.

Była beneficjentką programu „Kultura polska na świecie” realizowanego przez Instytut Adama Mickiewicza w Warszawie (2017, 2019). W 2018 roku otrzymała tytuł Osobowość Roku 2017 w kategorii Kultura. W dziedzinie poezji była nagradzana w USA (2004, 2006), w Libanie (2019), w Irlandii (2015), Argentynie (2020). W roku 2019 otrzymała nagrodę od The World Academy of Art & Culture i World Congress of Poets podczas 39 World Congress of Poets w Indiach.
W 2020

Podróż to także ciągła zmiana, poszukiwanie nowych pasji, umiejętności a nawet aktywności zawodowych. Janina Osewska ukończyła Politechnikę Białostocką oraz Podyplomowe Studia Pedagogiczne na Uniwersytecie Warszawskim i Podyplomowe Studium z zakresu informatyki na Politechnice Warszawskiej. Kierowała Szkołą Podstawową nr 6 im. Armii Krajowej w Augustowie. Prowadziła Szkolny Klub Turystyczny „Włóczykij” (od 1993. Od 2004 r. prowadzi Kawiarenkę Literacką..

Motyw podróży można interpretować na dwóch poziomach — dosłownym i metaforycznym. W warstwie dosłownej chodzi oczywiście o przemieszanie się z miejsca na miejsce. Istotniejszy jest jednak wymiar metaforyczny. Podróż ma bowiem bardzo często wymiar duchowy i wiąże się z duchową przemianą. Tu mocne wejście czyni poezja i fotografia.

Janina Osewska opublikowała tomy wierszy: „W stronę ciszy” (2003), „Do czasu przyszłego” (2007), „Okruchy” (2011), Tamto” (2015), „Niebieska chwila” (2017) (2017) oraz “Jaśnienia” (2020).

Uczestniczki Śniadania z Wizytówką otrzymały od autorki upominek – pocztówkę z  pewnym szczególnym wiersz, przetłumaczony na 15 języków: „O kobiecie w sukience zapinanej z tytułu na guziki”.

Podróż w czasie – od  Politechniki, Informatyki, Studiów Pedagogicznych przywiodła autorkę do założenia  Fundacji Słowo i Obraz, która wydaje książki, organizuje wydarzenia poetyckie i spotkania w kawiarni literackiej..
„To wszystko są kolejne etapy wielkiej podróży mojego życia” – powiedziała podczas potkania.

Miejsca tej podróży oprócz słowa opisuje też fotografią. W 2011 r. wydała też autorski albumu fotografii “Okruchy”, który był nominowany do tytułu “Najpiękniejsza książka roku” w 52. Konkursie Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek oraz do Ahtens Photo Festival 2015.

Tradycja wędrówki pielgrzyma sięga do mitologicznego toposu homo viator tzn. człowieka- tułacza, wędrowca. Dlatego spotkanie w Muzeum Pamięci Sybiru nabrało szczególnego znaczenia. Syberia – kraina odległa, Sybir to los wygnańca – tułacza. Janina Osewska oraz inne uczestniczki Śniadania z Wizytówką miały okazję przedpremierowo zobaczyć muzealną ekspozycję, do czego zaprosił wszystkie panie Wojciech Śleszyński, dyrektor Muzeum Pamięci Sybiru.

 

 

 

ŚNIADANIE Z WIZYTÓWKĄ 5 MARCA 2020

Celebrowałyśmy wiosennie i w miłym towarzystwie Święto Kobiet już 5 marca w gościnnych progach Hotelu Traugutta. Naszą kobietą inspiracją była Nadia Gołowaczyk, która twierdzi, że czasami, bywa tak, że najpiękniejsze prezenty od losu dostajemy zapakowane w problemy. Im większy problem tym wartościowszy prezent. Nadia opowiadała o losie emigrantki – przyjechała do Polski z Ukrainy w wieku 21 lat. Opowiadała o trudnych wyborach życiowych, zmaganiu się z rzeczywistością w nowym obcym otoczeniu. Mówiła też o wyzwaniach, przełamywaniu strachu i nieustannym dążeniu do tworzenia najlepszej wersji siebie. 

Jak zawsze były z nami dziewczyny, które zapoznały nas z ze swoimi produktami i usługami dedykowanymi  kobietom. Dzięki nim mogłyśmy się rozpieszczać i wyglądać pięknie. 

Na naszym spotkaniu miałyśmy okazję podziękować Paniom radnym Joannie Misiuk i Kseni Juchimowicz, które mocno przyczyniły się do tego żeby w przestrzeni naszego miasta pojawiła się ulica PRAW KOBIET.

Śniadanie z wizytówką – 5 grudnia 2019

Spotkałyśmy się w wigilię Mikołajek żeby wspólnie przygotować się do Świąt Bożego Narodzenia i jak zwykle celebrować kobiecość. Tym razem inspirującą nas kobietą była Katarzyna Krauze-Romejko. Z zawodu lekarz pediatra, która uwielbia malować zjawiskowe anioły i bajkowe krainy. Jest też orędowniczką zdrowego stylu życia i pasjonatką biegania. Prywatnie żoną i mamą trójki dzieci.

Spotkanie było też okazją do zapoznania się z ofertą lokalnych kobiecych firm i zadbaniem o bożonarodzeniowe prezenty dla siebie i bliskich nam osób.

Tradycyjnie już organizowałyśmy “czyn społeczny” – tym razem zbiórkę kocy na rzecz osób bezdomnych, podopiecznych stowarzyszenia Ku Dobrej Nadziei.

 

 

Kobieta inspiracja – Katarzyna Krauze Romejko

Nazywam się Kasia Jestem córka Aliny, wnuczką Władysławy i prawnuczką Anny. Jestem mamą trójki dzieci i żoną Marcina. Z zawodu i powołania jestem lekarzem. Chęć pomagania innym odziedziczyłam po Mamie, która jest najlepszym człowiekiem jakiego znam. Moja praca daje mi wiele radości i satysfakcji.      Oprócz rodziny i pracy mam też kilka pasji. Jedną z nich jest bieganie, które daje mi mnóstwo radości i energii do życia. Podczas biegania mam czas aby zastanowić się nad sobą i pomyśleć. Dzięki bieganiu poznałam tez wielu wspaniałych ludzi.
Malować zaczęłam 25 lat temu, przez 22 wiedzieli o tym tylko moi najbliżsi, od 3 lat odważyłam się pokazać moje prace światu. Maluję bajkowe miasteczka i ich mieszkańców, głównie anioły. Kocham kolory i to właśnie ich dobór jest najważniejszy w tworzeniu nowego obrazu. Inspiruje mnie otaczający świat, przede wszystkim ludzie, ale także piękne budynki, wolno obracające się skrzydła wiatraka, czy szum prastarych drzew w Puszczy Białowieskiej, która bardzo kocham. Najważniejsza w moim życiu jest moja rodzina, to ona jest opoką, daje mi siłę i chęć do życia. Jestem szczęściarą, że ich mam.

Śniadanie z wizytówką – 10 października 2019

Październikowe Śniadanie z Wizytówką poświęcone jest profilaktyce raka piersi. Już po raz kolejny gościłyśmy specjalistki z Białostockiego Centrum Onkologii, które wspierały nas swoją wiedzą dotyczącą zapobiegania chorobom nowotworowym. Co więcej wszystkie Panie powyżej 50 roku życia mogły się zapisać na badania mammograficzne w ramach projektu realizowanego przez BCO.

Stały punkt programu to kobieta inspiracja. Tym razem podzieliły się z nami swoimi doświadczeniami  aż trze Panie. Dorota Skołowska – dziennikarka radiowa i głos w kampanii profilaktycznej prowadzonej przez BCO. Aneta Łukaszewicz – ambasadorka programu Sukces pisany szminką. Karolina Garbacik – choreografka, kobieta, która kocha taniec.

Kobieta inspiracja – Dorota Sokołowska

Dorota Sokołowska, dziennikarka i prezenterka Polskiego Radia Białystok, wydawca magazynu kulturalnego „Podróże po kulturze”, autorka programów promujących czytelnictwo, recenzentka teatralna i autorka (wielokrotnie nagradzanych) audycji dokumentalnych i reportaży. W Polskim Radiu Białystok od 1993 roku. Łomżynianka. Ma na swoim koncie debiut literacki w „Kontaktach” w 1983 roku. Od początku pracy w radiu zawsze koncentrowała się na promowaniu kultury, ze szczególnym uwzględnieniem dokumentowania dziejów ziemi podlaskiej. Ma na swoim koncie kilkadziesiąt audycji i reportaży, w których opisywała wydarzenia lub ocalała od zapomnienia ludzi. Oprócz pracy radiowej doceniana jest także w dziedzinie reportażu prasowego. Autorka trzech książek (czwarta w przygotowaniu)

Kobieta inspiracja – Aneta Łukaszewicz

Aneta Łukaszewicz:  z domu Wołosik, prawnuczka Justyny, wnuczka Anny i Nadzieji, córka Eugenii, siostra Beaty, teściowa Joanny, babcia Julii i Aleksandry.

– Od dwóch latAmbasadorka programu Sukces TO JA w Białymstoku, w Fundacji Sukces Pisany Szminką,  z zawodu ekonomistka, z zamiłowania podróżniczka, lubiąca gotowanie i uprawianie sportów, absolwentka Uniwersytetu w Białymstoku wydziału Ekonomii. Zawodowo, pracując w Korporacji, zajmowała stanowiska menedżerskie i zarządzające, w tym regionalne.

Kobieta inspiracja – Karolina Garbacik

choreograf, pedagog tańca, animator kultury, tancerka. Dyrektor Niepublicznej Szkoły Sztuki Tańca w Białymstoku. Prezes Fundacji Rozwoju Sztuki Tańca. Założycielka i właściciel DanceOFFnia Studio Działań Kreatywnych oraz członek Zarządu Podlaskiego Stowarzyszenia Tańca.

Jako choreograf zrealizowała kilkadziesiąt spektakli tanecznych (m.in. „Drzwi zamknięte”, „Uroda życia”, „Pupile”) i krótkich form (etiudy, minatury). Jej choreografie pokazywane były na festiwalach tanecznych w Polsce i zagranicą, m.in. na Białorusi, Litwie, w Czechach, Tajwanie. Współpracuje z teatrami w Polsce tworząc choreografie i ruch sceniczny. Spektakle z jej choreografią, np. „Mikrokosmos.Kompozycje” (produkcja- Białostocki Teatr Lalek), zdobywały laury na międzynarodowych przeglądach m.in.Międzynarodowym Festiwalu Kultury i Sztuki w Szanghaju.

Jest pomysłodawcą i organizatorem projektów artystycznych Podlaskiego Stowarzyszenia Tańca (Festiwal Kalejdoskop, Free Mind). Jako tancerz występowała w spektaklach Teatru Tańca Projekt, oraz wielokrotnie brała udział w projektach tanecznych. Była uczestnikiem projektu „Wyższa Szkoła Sztuk Performatywnych” przy Śląskim Teatrze Tańca w Bytomiu.

Otrzymała Nagrodę Artystyczną Prezydenta Miasta Białegostoku w dziedzinie tworzenia i upowszechniania kultury, Świadectwo Otwartego Umysłu –  nagrodę przyznawaną artystom przez redakcję Gazety Wyborczej, Złote Klucze 2008, nagrodę redakcji Kuriera Porannego, oraz tytuł “Podlasianki 2016”. Dwukrotnie otrzymała stypendium Prezydenta Miasta Białegostoku w latach 2009 i 2014 r.

Wykładowca m.in. Akademii Muzycznej w Łodzi oraz Policealnego Studium Wokalno-Aktorskiego w Białymstoku.

 

Śniadanie z wizytówką 7 marca 2019

Spotykamy się tuż przed Świętem Kobiet. Rozmawiamy, inspirujemy się i cieszymy swoją obecnością. Nasze spotkanie uświetniła recitalem muzycznym Basia Maj. Kobiety, które opowiadały nam o swojej pasji to Dorota Zaniewska i Agnieszka Kudraszow. Bohaterki spotkania są założycielkami pieszego w Polsce leśnego przedszkola propagującego skandynawskie metody edukacji.

Agnieszka Kudraszow

Z wykształcenia architekt, przedsiębiorca, sercem harcerka, społecznik, urodzona organizatorka, dla której nie istnieją rzeczy niemożliwe, jej drugie imię to przygoda. Współzałożycielka i prezes Fundacji trzy czte ry!, która odpowiedzialna jest za powołanie Przedszkola Leśnego Puszczyk i Leśnej Szkoły Puszczyk w Białymstoku. Szkola Puszczyk to innowacja w edukacji, pierwsza niepubliczna leśna szkola podstawowa w Polsce działająca na prawach szkoły publicznej i jedna z pierwszych tego typu placówek na świecie, . Agnieszka jest inicjatorką powołania Polskiego Instytutu Przedszkoli Leśnych i propagatorką edukacji w bliskim kontakcie z naturą. Od 6 lat skupiona i zaangażowana na rozwoju działań w ramach 3 sektora.

Dorota Zaniewska

Współzałożycielka Przedszkola Leśnego Puszczyk oraz Leśnej Szkoły Puszczyk w Białymstoku. Antropolog i pedagog, keynote speaker, trener edukacji outdoorowej, popularyzatorka idei przedszkoli leśnych, inicjatorka powołania Polskiego Instytutu Przedszkoli Leśnych, koordynator ds. rozwoju i współpracy międzynarodowej PIPL. Członek zarządu Fundacji trzy czte ry! Zawodowo związana z designem i sztuką – współzałożycielka biura projektowego i galerii KOOKU www.kookudesign.comoraz www.kooku.plspecjalizującej się we współczesnym designie i sztuce użytkowej. KOOKU łączy kompetencje z zakresu doradztwa, projektowania i stylizacji wnętrz realizując projekty na całym świecie. Mama dwóch dziewczynek.

Barbara Maj

Jestem mamą Kasi Janowicz, córką Haliny Barbary Maj z domu Mijalskiej, wnuczką Jadwigi Mijalskiej z domu Prusinowskiej, prawnuczką Anny Prusinowskiej. Z wykształcenia jestem architektką wnętrz, z zawodu artystką kabaretową piosenkarką, dziennikarką, a obecnie jestem dyrektorką Sokólskiego Ośrodka Kultury. Na co dzień staram się być sobą i w zgodzie z wyznawaną zasadą traktuj innych tak, jakbyś sama chciała być traktowana – podążam przez życie. Nie zawsze jest łatwo, ale widzę jak głęboki sens ma czasami to, czego nie chcemy, ale mimo wszystko nam się przydarza. Każdego dnia wstaję z nową nadzieją, a także z nowymi pokładami miłości do siebie i świata, który mnie otacza. Gdybym miała wybrać jedno słowo, które mnie charakteryzuje, byłoby to: odważna. Odważnie idę tam, gdzie nakazuje serce, choć rozum wynajduje setki wymówek. Wiem jednak, że tylko tak warto. Prawdziwie i z odwagą realizować naszą własną drogę. Od jakiegoś czasu mam też pewność, że z moich wyborów i podejmowanych decyzji nie muszę się absolutnie nikomu tłumaczyć. W końcu to ja idę drogą, której nikt inny za mnie nie przejdzie. Kobiety, które tworzą Stowarzyszenie 100-Lecie Kobiet, inspirują mnie i pokazują, że jeżeli się bardzo chce to można osiągnąć niemalże wszystko. Cudownie jest mi uczestniczyć we wszystkich wydarzeniach, które organizują. Czuję wtedy jaką piękną i wspaniałą siłą są kobiety działające razem na rzecz innych kobiet. Dziękuję Im za to.

Małgorzata Wenclik

Jestem mamą Marceliny Wenclik, córką Zbożeni Łapuć z domu Prochackiej, wnuczką Stanisławy Łapuć z domu  Radel i Janiny Prochackiej z domu Popko, prawnuczką Zofii Anikiej i Pauliny Kiszkiel, Franciszki, Antoniny Bergiel,

Z wykształcenia jestem prawniczką. Uwielbiam pracę w gronie aktywnych i pomysłowych ludzi. Mam szczęście do niesamowitych i inspirujących kobiet, które pojawiają się w moim życiu. Należę do osób kreatywnych i umiem marzenia przekuwać w rzeczywistość. Zawsze byłam optymistką moja szklanka jest do połowy pełna. Inspiracji do działań szukam często w biografiach innych ludzi. Wiem, że nie ma rzeczy niemożliwych.

Stowarzyszenie daje mi ogromne pole do realizacji pomysłów, które odbiegają od mojej drogi zawodowej jako nauczyciela akademickiego i menagera administracji.

Ewa Wierzbicka – Nosal

Jestem córką Aliny Wierzbickiej, wnuczką Marii Zdanowskiej, prawnuczką Tekli Łuksza oraz mamą Weroniki i Oliw ii Nosal. Przez wiele lat realizowałam się jako wykładowca akademicki, potem praca w marketingu, z zarządzie spółki, w kadrze zarządzającej jednostki publicznej. Po drodze było wiele zakrętów, a życie często samo pisało scenariusze. Wierzę  jednak, że droga, którą przeszłam nie była bez celu.

Doświadczenia, które zdobyłam przez wiele lat, nauczyło mnie , że nie warto otaczać się  ludźmi, którzy działają na nas jak toksyna zarówno w życiu służbowym jak i prywatnym. Jeżeli same nie zdecydujemy się na zmiany, to nikt za nas tego nie zrobi. Najważniejsze jest wówczas to by nie być ze wszystkim samą. Wsparcie może nam dać rodzina, przyjaciele, a często bywa też tak , że pomoc przychodzi z zupełnie obcej strony od osób, które rozumieją  nasz problem.

Dziś jestem tu  w 100 – leciu Kobiet i po raz pierwszy czuję się na swoim miejscu, mając wokół siebie właściwych ludzi.

utworzone przez | styczeń 13, 2020